Wiewiórki szare, powszechne w całej Ameryce Północnej, żyją tam, gdzie rosną duże drzewa liściaste – zazwyczaj w lasach, ale także w ogrodach i parkach miejskich. W naturze budują gniazda w drzewach, w rogałach gałęzi lub dziurach w pniach. Mimo nazwy, niektóre wiewiórki szare mogą być całkowicie czarne. Wiele stanów zabrania trzymania wiewiórek jako zwierząt domowych, ale jeśli znajdzie się ranną lub niemowlęcą i nie da się znaleźć profesjonalnego rehabilitatora dzikiej fauny, warto wiedzieć, jak zadbać o zdrowie zwierzęcia.
Karmienie i zdrowie dorosłych wiewiórek
W naturze wiewiórki szare jadą różne orzechy i nasiona, kwiaty, owoce, grzyby, owady, a czasem jajka ptaków lub pisklęta. W niewoli należy zapewnić im podobnie zróżnicowaną dietę, opartą głównie na warzywach i owocach. Karma do papug to dobry źródło nasion, które lubią wiewiórki. Zęby wiewiórek rosną przez całe życie, dlatego należy dostarczać materiał do gryzienia – kości lub twardej kory. Stały dostęp do wody – w misce lub butelce przy klatce – jest niezbędny. Ruch i dobre odżywianie gwarantują zdrowie. Objawy choroby to: łzawienie oczu, apatia, nadmierne drapanie się lub utrata wagi.
Zakład i zachowanie dorosłych wiewiórek
Wiewiórki szare żyją na drzewach i zazwyczaj budują gniazda z liści, ale mogą używać trawy, gałązek, mchu, piór i poszarzanej kory. W warunkach niewoli najlepiej naśladować ich naturalne środowisko w klatce siatkowej o wymiarach co najmniej 90x90x90 cm. Należy przygotować zamknięty obszar do gniazdowania. Na dnie klatki rozłożyć materiał, którego wiewiórka użyje do budowy gniazda. Gałązki rozmieszczamy w klatce, by wiewiórka mogła biegać po pniach i gałęziach jak w naturze. Wiewiórki szare to osobniki samotne – trzymaj je z dala od innych zwierząt. Są ciekawostne, czujne i dość agresywne, a w przeciwieństwie do większości gryzoni, są najaktywniejsze w ciągu dnia.
Karmienie i zdrowie niemowląt
Precyzyjna opieka porzuconego niemowlęcia wiewiórki szarej jest kluczowa dla jego przeżycia. Najpierw warto spróbować zjednoczyć je z matką, kładąc w pudełku z butelką z gorącą wodą na zewnątrz. Jeśli matka nie zabierze młodego w ciągu dwóch godzin – albo jest chory, ranny lub zimny – trzeba go przejąć. Niemowlęta wiewiórki bardzo łatwo odwodnią. Najlepszym roztworem jest bezsmakowy Pedialyte w temperaturze ciepłej, podawany strzykawką dożylną 1 ml. Potrzebują też mleczka modyfikowanego – polecany jest Esbilac. Gdy niemowlę osiągnie 6 tygodni, jest gotowe na pokarm stały: brokuły, bataty, kalarepę, jabłka, winogrona i orzechy w skórkach. Częste problemy zdrowotne to: pasożyty, hipoglikemia, wygłodzenie, urazy głowy i zapalenie płuc.
Zakład i wygląd niemowląt
Porzucone niemowlęta wiewiórek szarych należy umieścić w pudełku wyłożonym miękkim, gładkim materiałem, bez sznurków i pęterek (np. terrykot), w których pazurki mogłyby się zatrzaśnąć. Jeśli wiewiórka jest zimna, połóż pod półkę podgrzewacza ustawionego na niskim poziomie. Niemowlęta rodzą się z zamkniętymi oczami. Aby je obudzić, delikatnie potrzyj twarz i brzuch wilgotną ściereczką – to naśladuje pocieranie matki. Po karmieniu brzuch powinien wyglądać pełen i okrągły, ale nie napięty.