Świstak preriowy (Cynomys) należy do rodziny wiewiórkowych i jest znany jako świstak naziemny. Posiada krótki ogon, żyje niemal wyłącznie pod ziemią i jest rodzimy na łąkach stepowych zachodniej Ameryki Północnej. Grupy rodzinne, zwane miasteczkami świstaków, zazwyczaj składają się z młodych jednego samca i kilku samic. Dieta świstaka preriowego opiera się wyłącznie na roślinnościach.
Dzikie zwierzęta roślinożerne
Świstak preriowy żywi się mieszanką traw, korzeni, nasion i liści. Gdy pokarm jest obfity, a świstak się najada, otyłość staje się głównym zagrożeniem zdrowotnym dla tego gryzona. Jednakże, ponieważ kopanie sieci podziemnych korytarzy to codzienna aktywność, dzikie świstaki radzą sobie z nadmiarami w diecie.
Domowienie
Świstaki preriowe dorastają do maksymalnie ok. 50 cm (od głowy do ogona), a dorośli wagą ok. 1,8 kg. Susan Brown, lekarz weterynarii, zaleca dietę z peletów dla królików dla świstaków hodowanych jako zwierzęta domowe. Aby zapobiec otyłości, Brown poleca dawkę od jednej czwartej do jednej trzeciej szklanki peletów na zwierzę dziennie. Siano timoty lub trawne można podawać nieograniczenie, natomiast siano lucerniane należy wykluczyć ze względu na wysoki stosunek wapnia do fosforu, którego zwierzę może mieć problem z przyswojeniem. Zboże, chleb i owoce można podawać umiarkowanie. Aby uniknąć zanieczyszczenia wody, idealna jest butelka z ssawką.