Utrata i fragmentacja siedlisk
Wiewiórka zależy od lasów Parku Narodowego Namdapha. Wycinka, drzewnictwo, infrastruktura, rolnictwo kurczą i dzielą siedlisko, izolując populacje.
Polowanie i pułapki
Lokalne społeczności polowały na nie dla futra i mięsa. Mimo ochrony w parku, braconierstwo na obrzeżach trwa. Życie na drzewach czyni je wrażliwymi na pułapki postawione na inne zwierzęta.
Zależność od bambusa
Kluczowe gatunki bambusa to pożywienie, schronienie, gniazda. Zmiany kwitnienia i owocowania bambusa (klimat, inne czynniki) zagrażają bazie żywieniowej.
Zmiany klimatu
Zmiany temperatury i opadów wpływają na zasoby i przydatność siedliska. Skrajne zjawiska (cyklony) niszczą dziury w drzewach – schronienia.
Ograniczony zasięg
Występuje tylko w określonych fragmentach parku – mały zasięg geograficzny czyni gatunek bardziej wrażliwym niż gatunki rozległe.
Brak badań
Mimo statusu CR, mało wiadomo o ekologii, zachowaniu, trendach populacyjnych. Luki w wiedzy utrudniają skuteczną ochronę.
Priorytety ochrony
Ochrona siedliska, walka z braconierstwem, renowacja, więcej badań – kluczowe dla przetrwania.