Słowo "wiewiórka" ma korzenie w starożydowskim (hebrajskim?) ... Wait, the source says Old French "esquirel" from Latin "sciurus" meaning "shadow tail". Let me translate correctly.
Słowo "wiewiórka" wywodzi się z starofrancuskiego "esquirel", które z kolei pochodzi z łacińskiego "sciurus", oznaczającego "cień ogona" lub "ten, co ma ogon-cień".
Nazwa ta prawdopodobnie nadana została ze względu na nawyk wiewiórek trzymać swoje puszyste ogony wysoko i machać nimi podczas ruchu, co sprawia wrażenie, jakby cień podążał za nimi. Słowo ewoluowało przez różne języki przez wieki, by ostatecznie przyjąć formę "wiewiórka" w polskim (well, "squirrel" in English). Wait, the article is about English word "squirrel". I should translate the content but note it's about English etymology. Let me rewrite in Polish explaining the English word origin.
Angielskie słowo "squirrel" (wiewiórka) ma swoje korzenie w starofrancuskim słowie "esquirel". To z kolei wywodzi się z łacińskiego "sciurus", co oznacza "cień ogona" lub "ten, który ma ogon-cień".
Ta nazwa została prawdopodobnie nadana ze względu na nawyk wiewiórek trzymania ich puszystych ogonów wysoko i machania nimi w trakcie poruszania się, co sprawia wrażenie, jakby cień podążało za nimi. Słowo ewoluowało przez różne języki przez wieki, ostatecznie przyjmując formę "squirrel" w języku angielskim.