Wyspy Kanaryjskie – macierzysta kraina
Kanarka (Serinus canaria) jest endemem Wysp Kanaryjskich (Hiszpańskie, Atlantyk, ok. 100 km od Maroka) oraz Madery (portugalska) i Azorów.
- Zamieszkują: lasy lorowe (laurisilva), zarosła, ogrody, pola uprawne, parks – od poziomu morza do 1500 m n.p.m.
- Żyją w stadach, jedzą nasiona, owoce, owady.
- Śpiew samców – funkcja terytorialna i towarzyska.
Historia domestykacji:
- XV w. – Hiszpanie zabierają kanarki na ląd kontynentalny (Isole Canarie).
- XVI–XVII w. – Hodowla w klasztorach i u arystokracji (Hiszpania, Włochy) – selekcja na śpiew.
- XVIII w. – Rozwój ras śpiewowych (Harzer, Malinois, Timbrado) w Niemczech, Belgii, Hiszpanii.
- XIX w. – Rasowe kolorystyczne (żółte, czerwone – skrzyżowanie z werbena venezuełską Spinus cucullatus), posturowane.
Dzisiejsza kanarka domowa to produkt stuleci selekcji – ale jej DZIKI kuzyn wciąż śpiewa na Kanaryjskich.