Wstęp
Pythony kuliwe pochodzą z Afryki, choć udomowione, popularne w całym kraju. Są małe – do 0,9–1,35 m (3–4,5 stopy), zależnie od płci. Nawyki żywieniowe zależą głównie od cyklu rozmnażania. Pythony parzą się jesienią, a jajaładają wiosną i latem – nawyki jedzenia zmieniają się odpowiednio.
Ogólne nawyki jedzenia
- Pythony kuliwe znane jako jedne z najbardziej wybrednych jadów w świecie węży domowych. Zmiana temperatury terrarium, brudne środowisko, pory roku i temperament powodują odmawianie jedzenia. Zazwyczaj jedzą 1 zamrożoną lub żywą mysz 2 razy w tygodniu. Rozmiar myszy powinien odpowiadać obwodowi pythonu w najszerszym miejscu. Trawienie trwa do 2 dni – nadkarmianie (dawanie kolejnej myszy przed strawieniem pierwszej) tak samo szkodliwe jak niedokarmianie.
Sezon rozmnażania
- Sezon rozmnażania pythonów kuliwych zaczyna się początku października, w szczycie jesieni. Wtedy samce i samice gotowe do kopulacji, zwłaszcza jeśli wąż dobrze utrzymywany i odpowiedniej wagi. Hodowcy wprowadzają samców do kilku samic kilka razy w tygodniu przez miesiąc. W tym czasie samiec nawadnia jaja samic, które gestują 50–120 dni przed złożeniem. Jaja wykluwają się 50–60 dni po złożeniu.
Nawyki jedzenia samców jesienią
- Przez wiosnę i lato dobry python pokazuje apetyt, by przygotować się do hodowli. W sezonie parzenia jednak obie płcie odmawiają jedzenia, gdy rozpoczyna się proces. Po kopulacji, z nawodnionymi jajami, rola samca kończona – apetyt wraca, choć nieco osłabiony. W styczniu jedzenie można reintrodukować w małych dawkach, rzadziej (co 12–14 dni), aż do wiosny, gdy odzyskują apetyt.
Nawyki jedzenia samic jesienią
- Nawodnione samice zazwyczaj nie interesują się jedzeniem w ciąży. Można oferować, ale odmawiają. Przez zimę samica wybiera chłodniejsze części terrarium. Zazwyczaj odmawia jedzenia do złożenia jaj i wyklucia wczesną wiosną. Ponieważ samica często posta przez 6 miesięcy, przygotowanie jej wiosną i latem właściwym karmieniem jest kluczowe. Po wykluciu jedzenie reintrodukuje się jak u samców.
Podsumowanie
Jesień to czas spoczynku trawiennego u pythonów kuliwych z powodu rozmnażania. Hodowcy muszą to uwzględnić w planie karmienia – nie zmuszać do jedzenia, pilnować wagi, nawodnienia i temperaturowych gradientów.