Charles Darwin powiedział o dążycy: „Można wątpić, czy istnieją inne zwierzęta, które odegrały tak ważną rolę w dziejach świata jak te niskie organizmy”. Zasadniczo wkład dążycy w ekologię Ziemi jest ogromny. Dla pierścieniowatego robaka wszystko sprowadza się do jedzenia i wydalania. Wedle Backyard Nature, na każdy uprawny hektar gleby 16 000 funtów gleby przechodzi przez układy pokarmowe dążyc, co skutkuje odkładem 30 000 funtów wzbogaconej gleby humusowej!
Anatomia
Anatomia dążycy jest prosta i usprawniona. Te stworzenia to pierścieniowce (annelidy). Ewoluowały do życia w wąskich podziemnych norach – dlatego nie mają anten, kończyn ani ogona. Mimo braku oczu, posiadają skórę wrażliwą na światło. Mózg dążycy jest tak prosty, że można go usunąć bez szkodliwych skutków. A to stworzenie ma nie jedno, ale pięć serc. Ponieważ dążyca oddycha przez przenikalną skórę, nie ma płuc. Dążyce są dwupłciowe – posiadają narządy rozrodcze męskie i żeńskie.
Układ trawienny
Układ trawienny dążycy składa się z ust, gardła, przełyku, kropki (crop), żołądka mięśniowego (gizzard) i jelita. Robak faktycznie ma wargi – i bardzo silne. Biorąc pod uwagę brak kończyn, usta muszą działać trochę jak ręka. Gdy robak znajdzie uschniętą trawę lub kawałki liści do zjedzenia, wargi rozbijają roślinność na drobne kawałki. Dążyce nie mają zębów. Ziarna piasku zastępują zęby, pomagając im rozdrabniać pokarm.
Od ust do kropki
Dążyce żyjące blisko powierzchni ziemi jedzą uschniętą trawę, opalone liście oraz mikroskopijne glony i bakterie na tych liściach. Dążyce głębiej pod ziemią jedzą bakteryjnie zarażoną surową ziemię. Cząsteczki organiczne przemieszczają się z ust dążycy do gardła, gdzie błony śluzowe nawilżają przegryzioną roślinność, ułatwiając przejście do przełyku. Tutaj wprowadzany jest wapń węglanowy, by zneutralizować powstałe kwasy. Mieszanka pokarmowa trafia do kropki przed wejściem do żołądka mięśniowego, gdzie prawdziwe trawienie się zaczyna.
Żołądek mięśniowy
Żołądek mięśniowy dążycy składa się z silnych mięśni, które mieszają masę pokarmu i ziemi, tworząc gęstą pastę. Ściany żołądka mięśniowego mają gruczoły produkujące enzymy trawienne. One dalej rozkładają materię organiczną – gęstą pastę – która opuszcza żołądek mięśniowy i trafia do jelita.
Jelito
Podobnie jak ludzkie jelito, jelito dążycy ma dobre bakterie, które zjadają materię organiczną przemieszczającą się przez nie. W trakcie tego procesu ciało robaka uwalnia i wchłania składniki odżywcze. Cząsteczki gleby i nietrawione liście i trawa przechodzą przez odbyt i wychodzą z ciała dążycy. Powstaje koproprawia. Koproprawie to potężne źródła wapnia, magnezu, azotu i fosforu – składników niezbędnych do zdrowych, kwitnących ekosystemów.