Cechy
Ropucha pająkowa należy do rodziny pajęczakowatych (pająki, kleszcze, skorpiony). Jest jedną z mniejszych, często niewidoczną gołym okiem. Kolorystyka: od czerwonej i brązowej do żółtej i zielonej, zmieniająca się z pór roku. Przy dużej populacji tką pajęczynę chroniącą je i jaja przed pogodą i drapieżnikami. Składają jaja przy żyłkach liści w sezonie wegetacyjnym, aktywne latem. Preferują suche klimaty.
Gatunki
Najczęstsza w ogrodach: dwukropkowa ropucha pająkowa – atakuje owoce, warzywa, kwiaty i rośliny doniczkowe. Ropucha drzew owocowych to szkodnik przemysłu owocowego, a ropucha świerkowa – w lasach.
Dieta
Ropuchy żerują na wielu roślinach (zależnie od gatunku i klimatu). Uszkadzają rośliny, dręcząc komórki ustnymi narządami i ssąc sok. Uszkodzone miejsca są siniające, blednące, a same ropuchy rzadko widoczne. Atakują owoce, warzywa, kwiaty, drzewa, krzewy i trawę trawnikową.
Drapieżniki
Naturalni wrogowie dają duży kontrolę. Niestety wiele z nich jest uważanych za szkodników i zabijanych pestycydami. Największym drapieżnikiem są inne, większe ropuchy. Biedronki, piraty miniaturalne, wielkookie owady, drapieżne trzcince. Istnieje gatunek biedronek zwany „niszczycielami ropuch pająkowych”. Muchówki i chrząszcze motylkowate też je zjadają.
Kontrola
Proper nawadnianie w suszę chroni rośliny przed stresem wodnym, co sprzyja nawiloniu. Okresowe pryskanie wodą z węża zabija wiele ropuch (nie lubią nadmiernej wilgoci). Specyficzne pestycydy działają tylko na formy dorosłe, nie na jaja – trzeba powtarzać co 10–14 dni.