Choroby pszczół miodnych – przewodnik dla pszczelarzy

Pszczoły są podatne na wiele chorób. Doświadczony pszczelarz i początkujący muszą je znać i umieć zapobiegać. Jedna metoda: pozyskiwanie pszczół odpornych na choroby i pasożytów – choć niektórzy uważają, że odporność sprzyja immunitetowi patogenów do leków.

Gnilica amerykańska (AFB)

  • Najgroźniejsza choroba. Przewodnik: Paenibacillus larvae (bakteria tworząca zarodniki). 3-dniowe larwy połykają zarodniki w pożywieniu – kiełkują w jelitach, przechodzą formę wegetatywną. Larwa ginie po zapieczętowaniu komórki – może zawierać do 100 mln zarodników. Zarodniki wysoko zaraźliwe, szybko rozprzestrzeniają się po rodzie. Nie zawsze śmiertelne – wczesne leczenie antybiotykiem (Terramycyna) zapobiega rozwojowi.

Kamiennica (Stonebrood)

  • Choroba grzybowa: Aspergillus niger i A. fumigatus (grzyby glebowe, patogenne dla innych owadów i ptaków). Całe rodzenie staje się mumifikowane. Trudne wczesne rozpoznanie – larwa połyka zarodniki, one kiełkują w żołądku, tworząc kołnierz przy głowie. Po śmierci pszczoły stają się twarde. Grzyb tworzy fałszywą skórkę. Robocze wyrzucają zarażone larwy – jeśli szybko, ula może przeżyć.

Ostre wirusowe paraliże pszczół (ABPV)

  • Częste zarażenie. Powiązane z wirusem kaszmirskim, izraelskimi ostrym paraliżem, wirusem czarnej królowej. Zarażona kolonia gwałtownie upada, mimo że wirus występuje w zdrowych ulach.

Zespół zapaści kolonii (CCD)

  • Najmniej zrozumiała choroba. Zaobserwowana 2006 r. w Ameryce Północnej. Gwałtowne zniknięcie pszczół robotniczych. Przyczyna nieznana: stresy środowiskowe, patogeny, uprawy transgeniczne, pluskowce, pestycydy, promieniowanie (np. komórki).

Jak zapobiegać chorobom pszczół

  • Najlepsza prophylaxa: dodawanie leków (Terramycyna, Sulfazol, inne) do pożywienia wiosną i jesienią. Ratuje rocznie wiele pszczół.