Wstęp
Pióra izolują, wodoodporne i dają wyporność, gdy są ułożone, czyste i suche. Mają naturalny olej, ale jeśli ptak zamoczy skrzydła w wodzie z ropą (np. wyciek) lub nurkuje po jedzeniu, trudno usunąć ropę. Nadmiar wody i ropy zagraża piórom i życiu ptaka.
Strata wodoodporności
Gdy pióra pokryte ropą, lepią się i rozdzielają. Dla ptaków wodnych: pióra przestają chronić skórę przed ekstremalnymi temperaturami. Jeśli ropy nie da się usunąć – ptaki giną z hipotermii lub hipertiermii, bo nie kontrolują temperatury ciała.
Pióra pozbawione naturalnego oleju
Pióra bez wystarczającego oleju (błoto, uszkodzone gruczoły uropygialne) wchłaniają wodę zamiast odpychać. Ptaki próbują naprawić pióra czesaniem, ale niszczą łodygi (barby). Czasem pióra łamią się; jeśli nowe – mogą wyrosnąć.
Nadmierne czesanie
Gdy ptaki pokryte dużą ilością ropy, próbują oczyścić pióra czesaniem (gryzieniem). Przemierz czesanie niszczy łodygi, które hakują pióra do izolacji i wodoodporności. Uszkadza strukturę decydującą o skuteczności piór.
Uszkodzenie rdzenia i łodyg
Pióra z keratyny (jak włosy, paznokcie, pazury, dzioby). Keratyna miękka – pióra kruche. Rdzeń to główna rurka centralna, z której wyrastają łodygi (miększe „pióra”). Ekstremalna ropa, woda, czesanie przez ptaka lub mycie przez ratowników może niszczyć rdzeń i łodygi nieodwracalnie.