Charakterystyka gatunku
Amaranówka goulda (Erythrura gouldiae) – zagrożona w Australii, popularna na świecie. Nie lubi bycia trzymaną, nieprzyjacielska. Trudniejsza w opiece niż inne amaranówki. Pary = konieczne (kontakt społeczny). Zróżnicowana dieta = podstawa zdrowia.
Składniki diety
Nasiona i zielone (podstawa)
- Główne nasiona: niger (rzepak ptasi) i proso.
- Zielone codziennie: berula, brokuł, szpinak, wierzchówki marchwi, liście rzepy, gwiazdnica, sałata – bogate witaminą E.
- Szpinak max 2× w tygodniu! Oksalany w szpinaku wiążą wapń → niedobór.
- Ziarna do kiełkowania na parapecie – świeża trawa cały rok.
Warzywa i owoce (dodatek)
- Małe ilości codziennie: plasterek jabłka, pomarańczy.
- Kukurydza na kłosie (surowe!) – zabawa + jedzenie.
- Batat (słodka ziemniak) ugotowany 1× w tygodniu.
- Ogórki ostudzone – upał.
Umieszczenie karmników
Wysoko w klatce! Amaranówki boją się drapieżników u ziemi. Wysokie jedzenie = spokój, lepsze trawienie (skłonność do zaparć).
Wapń
Kostka sepiołowa na boku klatki – niezbędny wapń.
Żwir (grit)
- Codziennie na wolnej woli. Niezbędny do trawienia.
- Idealna mieszanka: muszle ostrzyka + węgiel. Sprawdź etykietę – dedykowana amaranówkom.
Witamina D
Suplement wodorozpuszczalny dedykowany amaranówkom. Ważne dla zdrowia. Dawkowanie per etykieta do wody.