Czyrka żółta (Spinus tristis), znana jako amerykański czyrkan złoty, to gatunek ptaka o jaskrawym ubarwieniu. Jest ptakiem stanowym Waszyngtonu, Iowy i Nowego Jersey.
Rozmieszczenie
Wędrowne, powszechne w całej Ameryce Północnej: od Saskatchewanu (południowa Kanada) przez północną Kalifornię, Zatokę Meksyku do Karolin Północnej.
Siedlisko
Naturalne: doliny rzeczne, zarośla, żywopłoty, krawędzie lasów, pola chwastowe. Częste w ogrodach, trawnikach, sadach, przy drogach. Zimą bardziej różnorodne lokalizacje – wielkie stada.
Wygląd
Długość 10,8–12,7 cm. Wcięty, widłowy, krótki ogon, mała głowa, stożkowate dzioby. Grzbiet oliwkowobrązowy, brzuch bardziej żółty. Samce: czarne skrzydła, jaskrawo żółte gardło, czarna czapka na czole. Samice: bledne dzioby, zielonkawe z góry, bardziej żółte z dołu. Obie płci: cienkie dzioby. Rozpiętość skrzydeł 20–23 cm.
Rozmnażanie
Sezon: wiosna, kwiecień–maj, na wschodzie nieco później (czerwiec–lipiec). Gniazda w krzakach i drzewach blisko wody, wśród chwastów. Solidne gniazda z sieci pajęczych, bawełny, kory, drewna. Samica inkubuje 4–6 jaj (błyszczące, blednoniebieskie). Pary monogamiczne. Inkubacja 10–12 dni. Obaj rodzice karmią młode w gnieździe.
Dieta
Ścisła dieta roślinnia: głównie nasiona. Sporadycznie przypadkowo połkną owady (np. mszyce). Karmią młode zgniotonymi nasionami.