Puszczyk uszaty (Bubo virginianus) to duży ptak rapaczny rodzimy w Ameryce Północnej i Południowej. Najczęstsza sowa w swoim zasięgu i jedna z największych. Należy do rodzaju Bubo, który zawiera największe sowy – puszczyka orlego.
Opis
Wysokość 45–63 cm, rozpiętość skrzydeł 90–150 cm, waga 0,9–2,5 kg. Barwienie brązowe do szarobrązowego. Nazwa od piórkowych pęków na czubie głowy, przypominających rogi. Oczy mają kształt jak u kota – stąd nazwa „sowa kocia”.
Siedlisko i zasięg
Od północnej Kanady, przez całe USA i Amerykę Środkową, po krańcówkę Ameryki Południowej. Nie występuje w północno-środkowej Ameryce Południowej. Adaptacyjne: żyją w rejonach miejskich i wiejskich, preferują lasy. Gniazdują w dołkach drzew, kępach i jaskiniach.
Dieta
Większość połyka całą. Kości i sierść wydobywają później w zagęszczonych kulkach. Główna dieta: małe ssaki – susliki, króliki, szczury, wiewiórki. Jeżą kaczki, gęsi, przepiórki, indyki. Łowią nocą, używając ostrego wzroku, by dostrzec ofiarę na ziemi, potem opadają i chwycą potężnymi, pazurnymi stopami.
Cykl życia
Solitery, ale pod koniec zimy parują się. Rytuał towarzyski: samce i samice śpiewają do siebie. Po sparowaniu szukają opuszczonego gniazda do złożenia jaj. Średnio 2–3 jaja. Rodzice na zmianę inkubują – wylęganie po ok. 27 dniach. Obaj opiekują się pisklętami, broną je zaciekle do opuszczenia gniazda (1–2 miesiące). W naturze żyją 5–15 lat.