Zachowanie puszyńskiej wrzawy

Nocleg

Puszyńska wrzawa (Megascops) – mała, 18–25 cm, rozpiętość do 53 cm. Samice nieco większe. Obie (wschodnia i zachodnia) zazwyczaj szare, z lekkimi różnicami. Najlepsze rozróżnienie: kolor dzioba. Zachodnia: czarny z białą końcówką. Wschodnia: żółty/bledozielony.

Zachodnia lubi noclegować w: populus, mezquite, wierzba, platan w arizonańskich lasach. Na północy: saguaro, paloverde, żelazny drzewo, sosna pinyon, jałowiec. Siedzą blisko pieńka – gęstsze liście = lepsze maskowanie.

Parowanie

Wschodnia: monogamia na życie. Zachodnia: pary trwają ok. rok – sparzenie i obrona terytorium. Tryty: styczeń–marzec, samiec karmi samicę. Wiązanie: wzajemne czesanie piór. Samiec: ruchy głową, wezwania. Jeśli samica akceptuje – zbliża się, mogą stykać dziobami.

Siedlisko

Nieprzewidywane (non-migratory). Zasięg zachodniej: ok. 12 stanów USA, Meksyk, wybrzeże Brytyjskiej Kolumbii, do południowej Alaski. Lasy – warunki do posukiwania pożywienia. Lubią płynące wody: rzeki, strumienie. Wschodnia: podobne siedliska, głównie wschód od Skalistych.

Duety

Komunikacja duetami: jeden woła, drugi odpowiada. Duety w sezonie trytów lub po prostu ogłoszenie obecności. Głos samców niższy niż samic.