Kakadu parasolkowy (Cacatua alba) od wieków jest popularnym ptakiem domowym i wystawowym na całym świecie. Znany też jako kakadu biały lub białogrzbiety. Wyróżnia się wśród innych kakadu niemal całkowicie białym wyglądem, czułym usposobieniem i głośnym głosem.
Historia
Kakadu parasolkowe są rodem z kilku indonezyjskich wysp: Halmahera, Obi, Bacan, Ternate i Tidore (Wyspy Molukskie). Żyją wokół gospodarstw rolnych i w lasach, spędzając większość czasu wysoko w koronach drzew. To ptaki stadne, żyjące w grupach po 50 lub więcej osobników. Zapisy historyczne wskazują na ich popularność w dynastii Tang w Chinach (618–907 n.e.). W latach 90. gatunek był zagrożony przez handlowiec ptakami, ale później usunięto go z listy zagrożonych.
Wygląd
Kakadu parasolkowe jest białe z wyjątkiem żółtego zabarwienia pod skrzydłami i u podstawy ogona. To średniej wielkości kakadu – ok. 45 cm długości. Samice mają czerwone lub ciemnobrązowe oczy, samce – czarne. Jedyny gatunek kakadu z czysto białym czubkiem. Czubek zazwyczaj leży płasko, ale przy pobudzeniu lub ekscytacji ptak go unosi – ma zaokrąglony, parasolkowaty kształt, stąd nazwa. Dziób szaroczarny, nogi ciemnoszare. Kakadu mają naturalne pyłki na piórach, które mogą powodować problemy oddechowe u osób z alergiami lub astmą.
Głos
Kakadu parasolkowe to wyjątkowo głośne ptaki. W naturze to adaptacja do komunikacji na duże odległości w gęstych lasach. Kiedy stado się żywi, kilka ptaków pełni funkcję „strażników” – siedzą obok i obserwują drapieżników. Gdy zauważą zagrożenie, wydają głośny wezwanie, a całe stado ucieka. Ptak syczy, gdy jest zestresowany. Ich głośne, piskliwe krzyki sprawiają, że nie nadają się do mieszkania w blokach. Potrafią naśladować ludzką mowę – słownictwo 50–100 słów, choć większość ptaków zna 5–15 słów.
Dieta i zachowanie
Żywią się nasionami, owocami, orzechami i jagodami. Mocny dziób służy do otwierania twardych orzechów. Zazwyczaj jedzą w koronach drzew, czasem na niższych poziomach. W niewoli są niezwykle społeczne, silnie przywiązują się do jednej osoby, lubią głaskanie i przytulanie. Przypinają się do ulubionych zabawek. Są łatwe w treningu, ale silnowolne – wymagają dyscypliny i cierpliwości. Dlatego zalecane dla doświadczonych właścicieli ptaków.