Gdy myślimy o miłym, wiernym zwierzaku, kaczka nie jest pierwszym skojarzeniem. Psy, koty, papugi – tak. Kaczki? Mniej. A to błąd: kaczki mogą być wspaniałymi towarzyszami w domu i na zewnątrz. Są zaskakująco czyste (pod warunkiem pieluch) i wiążą się z ludźmi głębiej niż większość zwierząt.
Kaczęta i intrygowanie (imprinting)
Intrygowanie to proces, w którym kaczka wybiera „rodzica”. To więź trwa całe życie. Czy kaczka będzie afekcyjna wobec ludzi czy kaczek, zależy od pierwszego intrygowania – kto opiekował się kaczęciem zaraz po wykluciu: matka biologiczna czy przyjmowany „rodzic” innego gatunku. Ta więź jest nie do zerwania i prowadzi do miłującej, ekspresywnej relacji.
Spoleczne i aspoleczne kaczęta
Kaczki są towarzyskie – szukają uwagi intrygowanego rodzica lub rodzeństwa. Jeśli stado wychowuje się razem, kaczęta łączą się i bawią, niezależnie od gatunku rodzica. Samotna kaczka, która uwielbiała swojego człowieka, nie będzie interakcjonować z innymi kaczkami spotkanymi później. Ta intensywna miłość do „rodzica” sprawia, że rewilding sierot jest prawie niemożliwy.
Kaczka – człowiek
Dzięki głębokiej wierzy, kaczki wychowane przez ludzi całe życie szukają miłości i uwagi swojego opiekuna. Podobnie jak wierny pies, kaczka rozpoznaje właściciela i okazuje afekt. Kaczęta natychmiast się przywiązują – dlatego często widać je marszujące za matką i gniazdujące blisko niej.
Kaczka – kto inny?
Kaczęta bez ludzkiego kontaktu w początkowym okresie wiązują się z kaczkami, ale możliwe są też inne pary: gęsi, króliki, duże psy. Kaczki są miłujące i rozkwitają przy odpowiednim towarzysztwie – kaczym, ludzkim czy innym.