Mikroczyp (mikroczip) to mały transponder RFID (Radio Frequency Identification) wielkości ziarna ryżu, implantowany podskórnie (zazwyczaj między łopatkami) strzykawką – procedura trwa sekundy, podobna do szczepienia.
Jak to działa?
- Czytnik (skaner) emituje falę radiową (niskiej częstotliwości, zazwyczaj 134,2 kHz – standard ISO 11784/11785).
- Fala zasila czyp (nie ma baterii – passive RFID).
- Czip odsyła swój unikalny kod identyfikacyjny (15 cyfr) z powrotem do czytnika.
- Kod jest sprawdzany w bazie danych (krajowej / międzynarodowej – np. Safe-Animal, Europetnet, Petlog).
- Baza zwraca dane właściciela: imię, telefon, adres, e-mail.
Kluczowy warunek: Rejestracja!
Czip bez rejestracji w bazie to bezużyteczny numer. Właściciel musi zarejestrować czip z danymi kontaktowymi i aktualizować je przy zmianie adresu/telefonu.
Skuteczność
Badania pokazują: zwierzęta z czipem wracają do domów 2–3x częściej niż bez. To trwała, niezawodna, bezinwazyjna metoda identyfikacji – bezpieczniejsza od obroży z adresówką (może zapaść, zostać zdjęta).
W Polsce chippowanie psów jest powszechne, kotów – coraz częstsze, a w UE obligatoryjne przy przechodzeniu granic.