Od starożytności kurczaki walkowe (gamecocks) wykorzystywane w krwawym sporcie – walkach kurczaków. W USA nielegalne dzięki działaniom na rzecz praw zwierząt. Zwolennicy: naturalna terytorialność i agresja, dobra opieka, argumenty kulturalne. Przeciwnicy: barbarzyństwo, hodowla na agresję, sterydy, ostrza na nogach. Rasy różnią się.
Arena walk (Cock Pit)
Walki na ringu (cockpit) do śmierci lub ciężkich obrażeń. Kurczaki kondycjonowani jak bokserscy. Walkę trwa minuty do pół godziny. Zakłady hazardowe – policja znajduje nawet 100 tys. USD. Przejęte ptaki zazwyczaj uśmiercane – zbyt agresywne.
Kurczak walkowy (The Fighting Cock)
USA dostarcza wiele ptaków. Cena do 5000 USD. Linie: Miner Blues, Hatch, Claret, Black, Round Head, White Hackel. Cenione za wytrzymałość, siłę, mentalność „bez odwrotu”. Różnią się od kur domowych rozmiarem i opierzeniem. Przed walką depiluje się piersi i brzuch. Popularne w Dominikanie (legalne). Właściciele idoluji je z zysku. Jeśli ginie – na obiad.
Stara angielska gra (Old English Game)
Pierwsza rasa walkowa w Wielkiej Brytanii. Wytrzymałe. Usunięcie grzbietu i podwodka (dubbing) – wygląd groźniejszy, mniej rannych. Nadal hodowane przez fancjerów do pokazów (z dubbingiem). Dojrzałe samce biją się na śmierć – izolowane.
Reza Asil
Duży, długonogi kurczak z Pakistanu/Indii. Pugnacyjny – pisklęta biją się dla zabawy, dorośli na śmierć. Charakterystyczne pionowe postawienie, zwisający ogon, wyrazista musculatura. Bardzo ulegli i ufni wobec ludzi. Rasa na liście krytycznej Amerykańskiego Towarzystwa Ochrony Ras Zwierząt Gospodarskich.