Kukułka to pasożyt gniazdowy – kładzie jaja w obcych gniazdach, zmuszając nieświadomych „rodziców zastępczych” do wylęgu i wychowu. W Wielkiej Brytanii i części Europie trzcinnik trzcinowy (reed warbler) jest od dawna celem kukułki (Cuculus canorus) – obie gatunki koewoluowały, wywijając metody przechytrzania się nawzajem.
Obrona gniazda
Trzcinniki są niezwykle ochronne. Używają groźnych ruchów, nalotów i ataków na kukułki zbliżające się. To „mobbing”. Naukowcy zaobserwowali: trzcinniki z dobrze ukrytymi gniazdami rzadziej ujawniają się tym zachowaniem niż te w ekspozycyjnych miejscach.
Poszukiwanie gospodarza
Kukułki spędzają godziny na „szpiegowaniu” trzcinników budujących gniazda. Trzcinniki gniazdują blisko siebie – samica kukułki wyłapie niedbale rodzice. Czeka, aż odejdą. Zsuwa się, wyrzuca jajo, kładzie swoje – w 10 sekund.
Jaja
Kiedyś trzcinniki rozpoznawały jaja kukułki i wyrzucały. Kukułki wyewoluowały – jaja podobne kolorystycznie do jaj trzcinnika. Samica kukułki kładzie 1 jajo, może inkubować je wewnątrz 24h przed złożeniem – przewaga piskląta w gnieździe z pisklętami trzcinnika.
Młoda kukułka
Trzcinniki nie rozróżniają swoich piskląt od kukułek. Pisklę kukułki silniejsze i większe – wypycha rodzeństwo z gniazda. Szybko dorasta powyżej rozmiaru rodziców zastępczych, którzy muszą się napracować, by nakarmić.