Parowanie
Jeden z największych dzięciołów Ameryki Północnej – dzięcioł czernionose (Dryocopus pileatus). Jego dziwny wygląd i czerwony czubko inspirowały Woody'ego Dzięcioła. Długość 40–48 cm. Główne barwy czarne z białym pasem po obu stronach twarzy i szyi. Niektóre nawyki lęgowe podobne do innych dzięciołów.
Parowanie odbywa się późną wiosną, para ma jedno zręby rocznie. Pary zostają razem na życie, broniąc terytorium do 400 ha (1000 akrów). Mogą zajmować to samo terytorium 30+ lat, przekazując je pokoleniami. Pary zostają razem cały rok, ale zimą mogą nocować w innych miejscach.
Lokalizacja gniazda
Dzięcioły czerninose preferują lasy z dużymi drzewami liściastymi. Gniazda do 23 m wysokości (75 stóp) w dużych martwych drzewach lub gałąziach. Oba ptaki wybierają dołek, tworząc wejście owalne/prostokątne, 7,5–10 cm średnicy. Budowa trwa 6+ tygodni. Co roku zmieniają lokalizację. Gniazdo zazwyczaj puste, z wyjątkiem wiórów.
Rozmiar zręby i inkubacja
Średnio 3–5 białych jaj. Para na zmienne inkubuje 2 tygodnie. Inkubacja zaczyna się podczas składania jaj. Młode są altrycjalne – gęste, bez piór, nie samodzielne. Po wylęgowu obaj rodzice opiekują się.
Pisklęta
Rodzice na zmienne przynoszą jedzenie i wymiotują dla młodych, aż nauczą się samodzielnie szukać. Młode opierzają się w 3–4 tygodnie. Rodzice dalej karmią i uczą. Młode zostają z rodzicami do wczesnej jesieni, potem wychodzą na własne terytoria.