Ptaki wodne (kaczki, gęsi, łabędzie) dzielą kilka cech charakterystycznych:
- Płetwy: Szerokie, płetwiaste stopy ułatwiają pływanie i rozkładają wagę na miękkich podłożach.
- Upierzenie wodoodporne: Pióra pokryte naturalnymi olejami chronią przed wodą i izolują.
- Długie szyje: Wiele gatunków ma długie szyje, by sięgać roślin podwodnych, trzymając ciało na powierzchni.
- Dieta wszystkożerna: Jedzą rośliny wodne, nasiona, liście, małe ryby, owady, bezkręgowce.
- Wędrówki: Większość gatunków wędruje daleko w stadach po pożywienie i miejsca gniazdowe.
- Zachowanie społeczne: Formują stada i kolonie podczas wędrówek, gniazdowania, zimowania.
- Specjalizowane dzioby: Kształt dzioba zależy od diety – do wiercenia, nurkowania, sitożernego żerowania.
- Parowanie i gniazdowanie: Wielu monogamicznych w sezonie, gniazda w wilgotnych miejscach, blisko wody, w dołkach drzew.
- Barwne upierzenie: Samce często okazują jaskrawe kolory w sezonie gniazdowym, by przyciągnąć samice.
- Opieka nad potomstwem: Samice zazwyczaj wychowują i chronią młode (kaczęta, gęsiątka).
- Specjalne adaptacje: Niektórze nurkują pod wodę lub sitożerują.
Każdy gatunek ma unikalne cechy w ramach tych wspólnych charakterystyk.