Orzeł meksykański vs orzeł białogłowy – różnice

Jedyny orzeł w niebach Ameryki Północnej to orzeł białogłowy (Haliaeetus leucocephalus). "Orzeł meksykański" to w rzeczywistości karakara grzywiaste (Caracara cheriway) – sokół, mimo wyglądu orła i nietypowego dla sokola zachowania. Oba jedzą padlinę, ale orzeł białogłowy (z grupy orłów morskich) łowi ryby.

Znaczenie i zasięg

  • Nie dziwi, że karakara nazywają orłem.
    Orzeł białogłowy: Alaska, Kanada, północne Meksyku. Karakara: Floryda, Teksas, Arizona, Ameryka Środkowa i Południowa. Orzeł chroniony od 1967, zagrożony 1996, z listy zagrożonych usunięty 2007. Karakara: status "least concern" (Cornell Lab).

Wygląd: Karakara (orzeł meksykański)

  • Podobny do jastrzębia. Duży drapieżnik, długie nogi. Czarna czapka, skrócony grzywna. Nago czerwona twarz. Czarne ciało, biały ogon z czarną końcówką. Na górnej części grzbietu i piersi lekkie pasma.

Wygląd: Orzeł białogłowy

  • Znane czarno-brunatne ciało/piersi, biała głowa. Młodociane brązowo-białe, czarny dziób. W 5 lat głowa i ogon bielą.

Gniazdowanie

  • Karakara: ogromne gniazda z gałązek – duże drzewa, palmy, kaktusy, nawet grunt. 2–3 jaja, inkubacja 28–32 dni. Orzeł białogłowy: gniazda standardowe na dużych drzewach blisko rzek/brzegów. 1–3 jaja, inkubacja ~35 dni.

Herby narodowe

  • Orzeł na herbie USA od 1782 (Wielka Pieczęć): rozpięte skrzydła, tarcza z 13 pasami, niebieskie pole z 13 gwiazdami. Karakara uważa za ptak na oryginalnym herbie/fladze Meksyku – obecna flaga pokazuje orła złotego.