Opis Orła Złotego Ameryki Północnej

Opis

Orzeł złoty (Aquila chrysaetos): długość 76–104 cm, rozpiętość do 198 cm. Dorosłe: ciemnobrązowe, wyraźne złote pióra na karku. Nogi i stopy opierzone. Młodzież: białe plamy u podstawy ogona i pod skrzydłami. Pazury żółte, dziób mocno zakrzywiony. Samice do 1/3 większe.

Zasięg

Holarctyk: Afryka Północna, Arabia, Himalaje, Meksyk. USA: podgatunek A. c. canadensis od Alaski do Meksyku. Niektórzy uważają podgatunek syberyjski (kamtschatica) za ten sam. Najczęstszy na zachodzie, na wschodzie mała populacja (Quebec – Appalachy). Północne migrują na południe zimą.

Siedlisko

Preferuje otwarte tereny: tundry, łąki, otwarte lasy iglaste, wyżyny, doliny górskie. Gniazda na nieprzygódnych skałach w górach i na dużych drzewach. Polowanie i presja siedliskowa wypchnęły go do regionów niezamieszkałych – najczęstszy na wyżynach.

Zachowanie

Poluje z powietrza: zając, gryzoны, węże, ptaki, młode jeleńce. Również padliny. Wezwanie ostre, surowo, jak szczekanie psa. Terytorium do 155 km². Gniazda (eyrie) z gałązek, budowane latami. Samica do 2 jaj, inkubuje ~50 dni. Młodzież opuszcza gniazdo po 75 dniach.

Ochrona

USA: ustawa o ochronie orła łysiego 1962 r. Zagrożony w Maine, New Hampshire, Nowy Jork (wyginięcie w innych stanach NE), spadek na wybrzeżu Kalifornii. Główne zagrożenia: bractwo, niszczenie siedlisk, zbieranie jaj, zderzenia z linami energetycznymi.