Orły złote, o rozpiętości skrzydeł do 7 stóp (2,1 m) i wadze do 15 funtów (6,8 kg), to jedne z największych i najgroźniejszych ptaków rapaczy. Zastępują one więcej miejsc na Ziemi niż jakikolwiek inny orzeł – Ameryka Północna, Europa, Azja, Afryka. Mimo to, przez jednego głównego drapieżnika, od dziesięcioleci walczą o przetrwanie.
Naturalni drapieżnicy
Zdrowy, dorosły orzeł złoty, ze względu na rozmiar i umiejętności łowieckie, nie ma naturalnych wrogów. Jaja, piskląta, niete ptaki i ranne osobniki są narażone na: inne ptaki rapaczne (orły, jastrzębie), niedźwiedzie, wilki, pumy.
Polowanie
Głównym drapieżnikiem orłów złotych jest człowiek. Osadnicy na wschodzie USA báli się o bydło i strzelali do ptaków, co drastycznie zmniejszyło populację. Polowanie było powszechne też w Europie – sprowadziło do wyginięcia w niektórych krajach. Dziś wiadomo, że orły rzadko polują na bydło – woleją padlinę i małe zwierzęta (króliki, wiewiórki, rzadziej lisy, kojoty, małe jeleńce).
Niszczenie siedlisk
Jednym z największych dzisiejszych zagrożeń jest utrata siedlisk. Terytorium orła to do 60 mil kwadratowych, a gniazda (do których wracają rocznie, bywają monogamiczne) wymagają spokoju. Rosnąca ludność, wycinka lasów i zaludnianie wypierają orły.
Trucizny i nielegalne polowanie
Wciąż ludzie trują orły (kładąc truciznę w padlinie), obwiniając je o polowanie na bydło lub zwierzynę łowiecką (kuryki). Trucizny działają też pośrednio – pestycydy, zanieczyszczenie powietrza. Poluje się na nie dla piór, jaja kradnie się na czarny rynek.
Ochrona
Ustawa z 1940 r. (Bald and Golden Eagle Protection Act) zakazuje zabijania i niepokajania orłów złotych w USA. Liczby rosną, gatunek nie jest zagrożony, ale w Europie, Azji i Afryce polowanie i zakłócenia nadal szkodzą populacjom.