Orzeł białogłowy (Haliaeetus leucocephalus)
Od 1782 roku orzeł białogłowy jest oficjalnym symbolem Stanów Zjednoczonych – umieszczony na Wielkim Pieczęci USA, monetach, banknotach, znakach urzędowych, flagach prezydenckich.
Dlaczego on?
- Siła i majestat – potężny drapieżnik szczytowy.
- Endemizm – występuje tylko w Ameryce Północnej.
- Longewność – do 30 lat w naturze.
- Monogamia – pary na życie, wspólna opieka nad młodymi.
Wygląd i biologia:
- Dorosłe: brązowe ciało, biała głowa i ogon (po 4–5 r. życia), żółty dziób i nogi.
- Rozpiętość skrzydeł: 1,8–2,3 m.
- Prędkość lotu: do 55 km/h, w nurze do 160 km/h.
- Dieta: głównie ryby (łowione samodzielnie lub kradzione innym – kleptoparasytyzm), ptaki, ssaki, płazy, padliny.
- Gniazda: ogromne (do 3 m szer., 2 m głęb., 1 tona wagi), na wysokich drzewach/skalach blisko wody.
Historia ochrony:
Lata 50.–60. XX w. – skrajne zagrożenie (DDT → cienienie skorup). Po zakazie DDT (1972) i programach ochrony – sukces pełny. 2007 r. – usunięty z listy zagrożonych (ESA). Nadal chroniony ustawą o orle białogłowym i złotym.