Undulatki falistowate (budgie)
Budgerigar (budgie) nie kojarzy się z gadatliwością – nauka mówienia to wyzwanie. Gdy jednak jest chętny i dobrze trenowany – może zaskoczyć. Guinness: budgie Puck – rekord 1700+ słów. Jako ptaki domowe łatwe do oswojenia (bardzo społeczne). Doświadczony opiekun zawsze osiągnie komunikację – choćby radosne cwierkanie i piszczenie.
Szara papuga afrykańska
Przeciwieństwo budgie. Słownictwo przyzwoite, ale nie wstydzą się mówić. Cenione za wokalność. Choć gadatliwe, są cisze niż np. ara (piszczenia, krzyki). Szara papuga raczej używa słów do komunikacji. Inteligentne, społeczne, szybko uczą się naśladować i komunikować się z ludźmi.
Kwakier (undulatek kwakier)
Średnia papuga, ciekawa, społeczna, ceniona za zdolność mówienia. Gatunek z Ameryki Południowej, wysoce adaptacyjny – stworzył populacje dzike w USA. Dlatego niektórze stany (Kalifornia, Hawaje, Kansas) zakazują handlu i trzymania – ryzyko ucieczki do natury.
Papugi amazonki
Bardzo poszukiwane za zdolności mowy i dziwactwami osobowości. Średnie/duże, społeczne. Silne, długie więzi z opiekunami. Jak duże papugi – do 50 lat w niewoli.
Undulatek indyjski (krążkowaty)
Nie tylko gadatliwy, ale i zdolny do trików. Duży, wyjątkowo inteligentny – szybko uczy się słów. Potrafi też wykonywać zręczne zadania: nakręcanie koralików na sznur, dzwonienie dzwoneczków, podawanie konkretnych przedmiotów na polecenie. Tendencja do piszczenia – bywa głośny w mniej rozrywkowy sposób.