Anatomia twarzy gołębia

Nostrzy, nozdrza i zatoki

Ptaki jak ssaki w pewnych aspektach, w innych – zupełnie inne. Unikalne adaptacje: dziób zamiast zębów i warg. Góra gołębia: 3 regiony = pileum: czubek, czoło, tył głowy.

Dziób anatomicznie = rostrum. Gołębie mają mięsisty pas na górze dzioba z nozdrzami (nares). Ten pas = cere (wosknica) – czuła, opuchnięta okolica. Zatoki w czaszce. Zatkane płynem, śluzem, ropą przy infekcji → wypływ z oczu.

Części jamy ustnej

Niebienie, język, głoźnica, choana, przełyk, śliny – w jamie ustnej. Język ma kość – do manipulowania i połykania jedzenia. Głoźnica otwiera się do trącej (trachea). Choana = szczelina na podniebieniu, łączy się z nozdrzami. Głoźnica wcina się w choanę przy zamknięciu dzioba – łączy nozdrza z trącią. Mniejsza szczelina za choaną → ucho środkowe – wyrównuje ciśnienie przy wysokim locie.

Oczy i uszy

Okręg okołowy na czole: wąski pas wokół oczu i powiek. Gołębie = wysoce wizualne, duże oczy w proporcji do głowy. Duże oczy rzutują duży obraz na siatkówkę – kluczowe przy orientacji w długich lotach. Widzą kolory i światło w podczerwieni. Okolica uszu: otwory uszne przykryte miękkimi piórami, za i poniżej poziomu oka.

Dziób

Górna szczęka ruchoma – w odróżnieniu od innych zwierząt. Dziób:oderma + nadskórze, pod mikroskopem jak skóra. Nadskórze grube, z keratyną i wapnem – twardość i siła. Końcówki obu dziobów bardzo czułe. Gołębie dziobami rozróżniają jedzenie od innych cząsteczek.