Opis
Kondor kaliforniński to największy latający ptak Ameryki Północnej. Dorasta do 105–135 cm długości, rozpiętość skrzydeł wynosi 2,7–3 m, a waga 8–14 kg. Pióropusz jest w większości czarny z białymi plamami pod skrzydłami, a głowa nagołoczna, z pomarańczowo-czerwoną skórką.
Kondor andyjski ma nieco mniejsze ciało (ok. 120 cm), ale większą rozpiętość skrzydeł (powyżej 3 m). Również czarny, z białą plamą na gardle i na lotowych. Naga głowa czerwonawa, z mięsistym grzywaczem na czole.
Siedlisko i zasięg
Kondor kaliforniński występuje w górzystych regionach południowo-środkowej Kalifornii, dawniej wzdłuż całego wybrzeża Pacyfiku. Kondor andyjski zamieszkuje zachodnią Amerykę Południową – od Wenezueli do Argentyny. Obie gatunki preferują górzyste tereny graniczące z otwartymi przestrzeniami (pustynie, raviny). Gniazda rozmieszczone na skałkowych występach i urwiskach.
Dieta i drapieżniki
Oba gatunki to padlinożercy – żywią się trupami dostępnych zwierząt. Widząc padlinę z lotu, schodzą w dół. Kondor andyjski czasem podąża za kaczorami indyjskimi do znalezisk. Dojrzałe ptaki nie mają naturalnych wrogów, ale jaja i pisklęta mogą padać ofiarą drapieżnych ptaków lub ssaków docierających do gniazda.
Cykl życia
Oba gatunki tworzą pary na całe życie i lęgają raz na 2–3 lata, zanosząc jedno jajo. Niska płodność to jedna z przyczyn zagrożenia. Inkubacja u kondora kalifornińskiego trwa ok. 56 dni, u andyjskiego 2–3 miesiące. Pisklęta odlatują po 6–7 miesiącach. Oczekiwana długość życia: 50–60 lat.