Wstęp
Otwarte siedliska Oregonu to dom dla wielu ptaków drapieżnych: orłów, sów, sar, sokoli. Spośród nich 9 gatunków średnich drapieżnych to jastrzębie. Rodzime gatunki różnią się rozmiarem i wyglądem. Wszystkie skuteczne łowcy z ostrym wzrokiem, niosący śmierć z góry.
Jastrząb łąkowy (Circus hudsonius)
40–50 cm wysokości, 280–600 g. Rozpiętość do 120 cm. Smukły, ciemnobrązowy do błękitnobrązowy grzbiet, bledy brzuch, ciemne końcówki skrzydeł. Jedyny amerykański jastrząb parujący się na życie z tym samym partnerem.
Jastrząb ostrogodziowy (Accipiter striatus)
23–33 cm, 85–225 g. Rozpiętość do 58 cm. Ciemnobrązowy grzbiet i skrzydła, bledy, paskowany brzuch.
Jastrząb Coopera (Accipiter cooperii)
38–43 cm, 255–510 g. Rozpiętość ok. 89 cm. Podobny do ostrogodziowego, ale większy. Gatunek chroniony federalnie.
Jastrząb gąsior (Accipiter gentilis)
Podobny do powyższych, ale znacznie większy: 53–66 cm, do 1,4 kg. Rozpiętość do 120 cm. Obronny – broni gniazdo przed wszystkimi.
Jastrząb czerwonobarkowy (Buteo lineatus)
Średni: 60 cm, ponad 0,45 kg. Rudobrązowy grzbiet i pierś, czarno-białe pasma na skrzydłach. Względnie długi ogon, bardziej zaokrąglone skrzydła.
Jastrząb Swainsona (Buteo swainsoni)
Średni-duży: 56 cm, rozpiętość ponad 120 cm. Smukłe, ciemnobrązowe do szare upierzenie, bialo-czarny brzuch. Niektóre populacje bardziej rudobrązowe.
Jastrząb czerwonoogonowy (Buteo jamaicensis)
Najczęstszy jastrząb w USA. Duży: do 63 cm, rozpiętość ponad 120 cm. Ciemnobrązowe do jasnobrązowe, bledy brzuch, rudawy ogon.
Jastrząb rudawy (Buteo regalis)
Największy jastrząb Ameryki Północnej: do 69 cm, 1,8 kg, rozpiętość 150 cm. Rudobrązowy grzbiet i skrzydła, bledy, plamisty brzuch.
Jastrząb ponury (Buteo lagopus)
Duży: 58 cm, rozpiętość do 150 cm. Brązowy plamisty grzbiet i skrzydła, bledy pierś i gardło z ciemniejszymi plamami. Unikalne: pióra na nogach do żółtych stóp.