Przekopy (mockingbirds) słyną z ostrych wezwań i zdolności naśladowania dźwięków innych ptaków i zwierząt. Dostosowały się do wielu środowisk na świecie – choć pospolite w niektórych rejonach, niektóre gatunki na skraju wyginięcia.
Gatunki przekopów
Przekopy należą do rodziny Mimidae, najbliżsi krewni: przekopki (thrashers) np. przekopka szałwiowa (Sage Thrasher). 17 gatunków: przekop północny (northern mockingbird), niebieski (blue mockingbird), galapagoski (Galapagos mockingbird), San Cristóbal (San Cristobal mockingbird). Niektóre tylko na małych wyspach Galapagos, inne szerzej. Przekopy Galapagos silnie wpłynęły na teorię ewolucji Darwina – teoria gałązkowania: 3 gatunki na Galapagos wywodzą się z tego samego gatunku z Ameryki Południowej.
Wygląd
Rozmiar zależy od gatunku, najczęstszy – przekop północny – wielkość drozda amerykanskiego. Większość: szary/biały dołek, niektórzy z białymi paskami na skrzydłach (kolory: czarny, szary, brązowy). Dzióby czarne, pióra wokół dzioba i oka zazwyczaj ciemne. Młodociane: plamiste brzucha, ciemniejsze oczy.
Siedlisko i populacja
Przekop północny – najpospolitszy, południowe USA i Meksyk. Kilka gatunków endemicznych Galapagos – tylko na 1 z 3 wysp, populacje krytycznie małe. 1990 r.: mniej niż 300 przekopów z Floreany – jeden z najrzadszych ptaków świata. Przekop tropikalny – pospolity w Meksyku, Brazylii, Karaibach. Inne: niebieski i chiński przekop – krzakowiska i lasy.
Dieta
Głównie owady. Niektóre gatunki (np. przekop z kapturem – hood mockingbird) wszystkożerne – jaja innych ptaków, padłe ofiary innych drapieżników. Przekopy blisko dużych wód (Galapagos) – małe bezkręgowce (kraby). Gatunki w klimacie umiarkowanym (przekop północny) – zima: dieta z owadów na owoce i nasiona.
Zachowanie lęgowe
Większość gatunków gwałtownie broni gniazd przed zwierzętami i ptakami. Niektóre żyją i gniazdują wspólnie. Przekop galapagoski – grupy 2–24, najstarszy samiec poluje i opiekuje się pisklętami. San Cristóbal – nieznane lęgowanie wspólne. Inne lęgujące wspólnie: Espanola, Floreana.