Pingwiny skoczki to ciekawy gatunek pingwina zamieszkujący region antyktyczny. Nazwa od skakania i odbijania się po skałach i głazach do gniazd. Jeden rzut oka ujawnia wyjątkową fizjologię, ale jest więcej różnic od innych pingwinów.
Siedlisko
Pingwiny skoczki żyją i w wodzie, i na lądzie w regionie antyktycznym. Gniazdując na lądzie, preferują południowe, subarktyczne regiony: wyspa Macquarie, wyspa Campbell, Falklandy. Do lęgowania – tereny ze skalnymi zagłębieniami i szczelinami. Budują gniazda w bliskich społecznościach, ale żyją oddzielnie – w przeciwieństwie do pingwinów cesarskich (Emperor), którzy ściskają się ciasno dla ciepła.
Rozmnażanie
Lęgują latem antyktycznym (inni zimą) – walczą o partnerów, terytorium, materiał gniazdowy. Wykopują miejsce w skałnej szczelinie, wyściółkają suchą trawą. Większość pingwinów 1 jajo, samice skoczków często 2 – jedno małe, jedno duże. Mniejsze najpewniej zjedzą drapieżnicy, dając szansę większemu. Samiec i samica na zmianę strzegą i opiekują się pisklęciem. Samiec może wyrzucać mleczopodobną substancję dla pisklęcia, gdy matka w polowaniu.
Cecha fizyczne
Jedne z najbardziej imponujących fizycznie pingwinów. Rodzina pingwinów grzywiastych – jaskrawe żółte piórka na czubku głowy. Dzióby pomarańczowoczerwone, oczy ciemnoczerwone. Bardzo małe: 46–58 cm wysokości, 2,3–3,6 kg. Mimo różnic – wciąż charakterystyczny frak na większości ciała.
Zachowanie
Rozmiarem podobne do łagodnych, oho pingwinów z ZOO. Prawda: skoczki to ekstremalnie agresywne i głośne pingwiny. Nie tolerują ingerencji w terytorium – atakują każdego, kto zbliży się za blisko. Nawet między sobą – gwałtowne walki o materiał i miejsca gniazdowe. Mimo małego rozmiaru – słyną z głośnych krzyków (ogłaszanie się, poszukiwanie partnera). Komunikacja niegłosowa: czesanie, trzęsenie głową, machanie płetwami, klęski, gesty.