Pingwiny skoczki (rockhoppers) to pingwiny z rodzaju Eudyptes, spokrewnione z pingwinami makaroni i grzywiaste. Jedne z najmniejszych pingwinów, trzy podgatunki: południowy, północny i wschodni. Różnią się nieznacznie wyglądem, głównie miejscami lęgowania.
Opis
Wszystkie trzy podgatunki tego samego rozmiaru: ok. 50 cm długości, 2,7–3,2 kg wagi. Południowy i wschodni nieznacznie różnią się od północnego cieńszym pierzem wokół głowy. To cienki cień żółtych piór zaczynający się za oczami, rozciągający się w piórka za głową. Wschodni ma dodatkowo cienki różowy pas na dolnej żyle (czarnej u południowego i północnego).
Siedlisko i zasięg
Wszystkie trzy szukają trawistych obszarów tuż przy plażach skałkowatych do gniazd. Główna różnica – miejsca lęgowe. Północny: wyspy antyktyczne Gough, St. Paul, Amsterdam na SE od Madagaskaru. Południowy: Falklandy i wybrzeża Argentyny i Chile. Wschodni: kilka wysp wokół Nowej Zelandii i na południu Australii. Z gniazdami blisko końca Ameryki Południowej, pingwiny skoczki to jedne z najbardziej na północ sięgających pingwinów.
Dieta i drapieżniki
Żerują w morzu, łapiąc płynąc. Ryby, mędusze, kryl, skorupiaki. Mimo małych rozmiarów – jeden z najbardziej agresywnych pingwinów. Mało boją się ludzi i większych zwierząt, bronią się i gniazd. Główni drapieżnicy: rekiny błękitne, foki futrzaste, foki leopardowe. Przy gniazdach inne ptaki drapieżne zagrażają pisklętom i jajom.
Cykl życia
Bardzo społeczne, żyją w dużych grupach. Parują się z tym samym partnerem co roku. Sezon lęgowy zależy od regionu, zazwyczaj wiosna. Samica zanoszy 1–2 jaja, jedno mniejsze. Samiec inkubuje, samica idzie po jedzenie dla niego. Zazwyczaj wylęga się jedno jajo, jeśli dwa – przeżywa jedno. Pingwiny skoczki żyją do 10 lat w naturze.