Pingwiny cesarskie to największe pingwiny i jeden z najbardziej wytrzymałych gatunków na planecie. Prawie 1,2 m wysokości, słyną z charakterystycznego, frakowatego ubarwienia. Ich zuchwały temperament to bezpośredni efekt skrajnego środowiska, w którym żyją.
Klimat
Pingwiny cesarskie większość życia spędzają w morzu, ale długie, surowie zimy antyktyckie na spakowanym lodzie – do lęgowania. Temperatury na lądzie z uwzględnieniem wiatru: -95°C (-140°F). Żyją w koloniach, które mogą się przemieszczać z przesunięciem i zamrażaniem lodu.
Adaptacje
Ewoluowały fizyczne i behawioralne adaptacje do przetrwania w najzimniejszym klimacie. Spalone do nurkowania do 275 m, łowienia ryb i uciekania od fok leopardowych. Ciało: warstwa tłuszczu, puchowe pióra, zewnętrzna warstwa piór wodoodpornych. Sekretują oleje odstraszające zimną wodę. Na zimowym lodzie – kolonie, ściskają się w gęste grupy dla ciepła. W tych grupach zmieniają pozycje, by zmaksymalizować wspólne ciepło.
Styl życia
Większość życia na otwartym morzu – polowanie i przetrwanie. Gdy zbliża się zima antyktyczna, pingwiny gromadzą się w koloniach na spakowanym lodzie. Parują się na całe życie – szukają partnera, lub nowego, jeśli poprzedni zmarł. Samica zanoszy 1 duże jajo, natychmiast przełącza je samcowi. Samice wędrują kilkadziesiąt km (do 80 km zależnie od koloni) po jedzenie, samiec trzyma jajo ciepło między stopami i specjalną skórzaną zasłoną. Samice wracają po ok. 2 miesiącach, gdy pisklęta wylęgują – obaj rodzice opiekują się. 6 miesięcy później – antyktyczne lato, pisklęta dorosłe, wszyscy pingwiny cesarskie wracają do morza.
Temperament
Pingwiny cesarskie to gatunek wytrwały z hartem, determinowanym temperamentem. Zamieszkują skrajne klimaty i środowiska, wykorzystują umiejętności współpracy do rozmnażania, przetrwania i maksymalnego wykorzystania adaptacji gatunkowych.