Wielu mieszkańców miast uważa wiewiórki za pospolite szkodniki po bezsennych nocach, gdy te małe stworzenia huszczą na strychach i szukają jedzenia w koszach na śmieci, karmnikach ptasich i miskach zwierząt domowych. Wiewiórki zamieszkują Ziemię od ponad 37 milionów lat i stanowią jedną z największych i najbardziej zróżnicowanych rodzin ssaków wciąż istniejących.
Informacje biologiczne
Wiewiórki należą do rodziny Sciuridae, która liczy 278 gatunków i 51 rodów. Rodzina ta obejmuje drobne do średnich gryzonie: wiewiórki latające, drzewne i ziemne, chomiki, psie prairie i świstaki.
Rozpowszechnienie geograficzne
Gatunki wiewiórek są rodzimymi na wszystkich kontynentach poza Australią, Madagaskarem, Nową Zelandią i Antarktydą. Wiewiórki drzewne występują głównie w Amerykach, z kilkoma gatunkami w Japonii i na Bliskim Wschodzie. Region Indomalajski (Indie i Azja Południowo-Wschodnia) to siedzibę większości gatunków latających, choć niektóre są rodzimymi w Japonii, Chinach i Rosji. Tam też żyją większość wiewiórek gigantycznych. Wiewiórki ziemne zamieszkują większość kontynentów, a gatunki karłowate tylko części Ameryki Południowej.
Cecha fizyczne
Jak inne gryzonie, wiewiórki mają cztery przednie zęby, które nie przestają rosnąć, kontrolowane tylko przez ciągłe gryzienie. Ich sylwetka jest z reguły smukła, pokryta miękkim, jedwabistym futrzem. Większość ma puszyste ogony, spiczone uszy, duże oczy i dłuższe kończyny tylne od przednich, z 4–5 palcami na każdej nodze. Rozmiary gatunków się bardzo różnią: najmniejsza wiewiórka afrykańska (pygmy) ma 13 cm, a gigantyczna indyjska ok. 90 cm długości (wg National Geographic).
Zachowanie i odżywianie
Wiewiórki ziemne to zwierzęta stadne żyjące w kolonii, jadące liście, nasiona, korzenie i orzechy, ale też polujące na małe zwierzęta jak owady. Wiewiórki drzewne żyją samotniej, ich dieta to orzechy, kwiaty, jagody, żołędzie, kora, sok drzewowy, jajka i pisklęta ptaków. Wiewiórki latające są nocne, jedzą owoce, orchy i czasem owady i pisklęta. Wiewiórki rodzą 2–8 młodych zazwyczaj wiosną, niektóre drugie mioty latem. Ciąża trwa 30–60 dni w zależności od gatunku.