O wiewiórkach szarych

Ameryka Północna: dwa gatunki wiewiórki szarej – zachodnia i wschodnia, blisko spokrewnione, podobne wyglądem, różne zasięgi. Wschodnia (Sciurus carolinensis) za oceanem – gatunek inwazyjny w UK (wprowadzona XIX w.), wypiera rodzimą wiewiórkę czerwoną.

Opis

  • Wygląd niemal identyczny: sierść jasnoszara z odcieńmi brązowymi i czarnymi. Wschodnia: do 50 cm długości, ~730 g. Zachodnia: do 60 cm, do 930 g. Długie, puszyste ogony (balans), małe łapki z ostrymi pazurami (wspinanie).

Zasięg i siedlisko

  • Ten sam typ siedliska – wszędzie, gdzie są drzewa. Wschodnia: E USA (Kanada – Teksas). Zachodnia: stany zachodnie (Waszyngton, Kalifornia, Nevada). Gniazda: dziury w drzewach lub drewy (dreys) z gałązek.

Dieta i drapieżnicy

  • Głównie roślinożercy: owoce, orzechy, nasiona, żołędzie. Również owady, grzyby, sok drzew, kora. Zimą kopają zapasy. Nie hibernują – ciepło w gniazdach. Drapieżnicy: węże, jastrzębie, orły, ryje, kojoty.

Cykl życia

  • Sezon parzenia: późna zima, mioty wczesną wiosną i późnym latem. Ciąża ~43 dni. 2–3 młode: głe, ślepe. Po 10 tyg. samodzielne. Większość nie przeżywa roku (pasożyty, drapieżnicy, zimy). Rekordziści do 10 lat w naturze.