O lisie szarym

Lis szary (Urocyon cinereoargenteus) pospolity w Ameryce Północnej i częściowo Południowej. Znany też jako lis drzewny – potrafi wspinać się po drzewach po ofiarę lub by się schować. Pokrewne: lis szary wyspiarski, lis płotowy, lis colpeo południowoamerykański. Lis szary unika ludzi, zwykle w drzewach i krzakach.

Dieta

Myszki, kroliki dzikościowe (Sylvilagus), roślinność: kukurydza, jabłka, trawa. Owady: szczury, koniki polne. Latem więcej jagód i owoców/roślinności, zimą małe ssaki. Wspinają się na drzewa po jedzenie. Młodzie zaczynają polować ok. 4 miesiące po urodzeniu.

Wygląd

Szare futro na grzbiecie, wielkość kola. Ogon z czarnym pasem i czarną końcówką, biały brzuch. Pazury długie i zakrzywione, nogi pokryte czerwonymi/brązowymi piórami. Waga do 6,8 kg (15 funtów).

Rozmnażanie

Sezon parowy: styczeń–kwiecień. Młode (do 7 w miocie) rodzą się ok. 2 miesiące po parowaniu. Samiec i samica wspólnie wychowują, te same rodzice parują się znowu, gdy młode dorosną. Młode polują od 4 miesięcy. Dojrzałość płciowa w 1 rok. Życie w naturze 6 lat, w niewoli 12 lat.

Zachowanie

Silny wzrok nocny – poluje w ciemności. Chwyta gałązie kończynami jak kot, skacze z drzewa na drzewo. Lisy zatrudniowe – samotnie lub w parach samiec-samica. Oznaczają terytorium gruczołami zapachowymi.