Z ~17 gatunków skowronków na świecie, w Ameryce Północnej spotyka się głównie skowronka północnego (Mimus polyglottos). Nazwa od zdolności naśladowania śpiewu innych ptaków. Samce śpiewają najgłośniej, kawalerzy często w nocy. W życiu samiec nauczy się do 200 piosenek. Naśladują też psy, syreny, płacz niemowląt.
Opis
- Szary od głowy do ogona, białe plamy na skrzydłach i ogonie – w locie mrugają. Brzuch jaśniejszy, końcówki skrzydeł i ogonu niemal czarne.
Dieta
- Zimą/jesienią: owoce, jagody, sok z drzew. Resztą roku: owady (pszczoły, osy, motyle, mrówki, gąsienice, dżdżownice) i małe jaszczurki. Aby przyciągnąć: suet (tłuszcz z nerki wołowej) w karmniku – odtwarza naturalne potrzeby.
Siedlisko
- Obszary miejskie/przemiejskie, gniazda wysoko na drzewach lub w krzakach. Często na otwartych terenach poszukują owadów. Preferują trawiaste miejsca, a nie gołe ziemie. Lubią siedzieć na słupach telekomunikacyjnych i śpiewać.
Zachowanie
- Dziwne występy: śpiew na słupie, lot w kółko, lądowanie bez przerwy w śpiewie. Silnie terytorialne – atakują inne skowronki, inne ptaki, koty, psy, ludzi.
Rozmnażanie
- Pary zostają razem do życia, wracają co sezon. Samiec buduje gniazda (3–18 m wysokości), samica pilnuje. Często kilka gniazd do wyboru. Jaja bursztynowo-zielone z kropkami, 3–5 sztuk. Inkubacja ~2 tygodnie, obaj rodzice karmią młodzież.