Wiele gatunków min (Acridotheres, Gracula), najpopularniejsza: mina pospolita (Acridotheres tristis). Miny dobrze radzą sobie w naturze. Łatwo udomawiane, hodowane jako ptaki domowe. Specyficzna grupa ptaków z rodziny ścierwowatych (Sturnidae).
Informacje ogólne
Miny (mynah) – rodzina ścierwowate, rodem z południowo-wschodniej Azji. Wprowadzone do Ameryki Północnej, Australii, RPA, Nowej Zelandii. Dwa główne rozdziały: „miny dżunglowe i górskie” oraz „prawdziwe miny”. Mina pospolita najliczniejsza, wszechświat, zwłaszcza miasta. Gatunek ekspansyjny – w Australii uznany za 1 z 100 najgorszych gatunków inwazyjnych (IUCN 2000), groźny dla ekosystemów.
Cecha
Słyną ze śpiewu i „mowy”, naśladownictwa. Często ptaki domowe. Małe/średnie, krótki ogon. Kolorystyka zróżnicowana, zazwyczaj ciemnobrązowa, z żółtymi/kolorowymi ozdobami głowy. Wyjątek: mina balińska (Leucopsar rothschildi) – biała z ciemnymi akcentami, bliska wyginięciu w naturze.
Dieta
Wszystkożerne. Miękkodziobe: owady, owoce, nektar, małe bezkręgowce (robaki). Czasem małe ryby, ptaki, jaszczurki. Nie wybredne. Ważne rolę w zapylaniu i rozsiewaniu nasion.
Rozmnażanie
Większość gatunków: monogamia na życie. Gniazda w dziurach drzew lub budowlach sztucznych. 3–5 jaj błękitnozielonych. Niektóre gatunki (mina górska) mają plamiste jaja. Inkubacja 11–14 dni. Młodzież w gnieździe ok. 3 tygodnie, do momentu lotu.
Miny i człowiek
Sukces w współżyciu z człowiekiem. Filozof Pliniusz starszy: miny pomagają, jedząc szkodniki upraw (plagi). Rola w kontroli biologicznej – powód wprowadzania do nowych środowisk. Ważne w hinduizmie – mina górska rozsiewa nasiona świętego drzewa banyan (Ficus benghalensis), drzewa narodowego Indii. Słowo „mynah” od hindi „maina” – radosny, miły, zwrotmiły. W sanskrycie: „posłaniec Boga”.