Sześć gatunków keksałów to jaskrawo ubarwione ptaki rodem z południowoamerykańskich lasów chmur i deszczowych. Wokół nich narosły mity i legendy. Na płaszczyźnie praktycznej odgrywają kluczową rolę ekologiczną – w szczególności w rozsiewaniu nasion awokado. Ptaki te narażone są na liczne zagrożenia naturalne i ludzkie.
Zagrożenia
Keksale, zwłaszcza ikoniczny keksal piersiołowy (Pharomachrus mocinno) i keksal uszaty (Euptilotis neoxenus), są wrażliwe na niszczenie siedlisk. Mają też wielu naturalnych drapieżników – ssaki i inne ptaki.
Z powietrza
Ptaki lasów deszczowych nie gardzą jedzeniem siebie podobnych – głównymi drapieżnikami keksałów są inne ptaki. Sosnowce i tukany najchętniej plądrują jaja i piskląta. Drapieżne ptaki, jak orły i sowy, zagrażają dorosłym keksałom, które nie są silnymi lataczami.
Z ziemi
Wszystkożerne i mięsożerne oportuniści polują na gniazda keksałów. Główne drapieżniki ssakowe to: lasice, wiewiórki, tajry (rodzaj kuny) i kinkajui (niedźwiedzie miodowe). Ograniczona polowanie na keksały przez ludzi wciąż się zdarza, mimo że jest nielegalne.