Wygląd
Mały, kompaktowy i krótkoskrzydły, skowronek jest mniejszy od wróbla. Ma płaską głowę z długim, wygiętym dziobem. Zazwyczaj unosi ogon powyżej linii ciała. Upierzenie jest pospolite, brązowe z szarą gardłą i piersią, choć różne gatunki z dużej rodziny mają bardziej wyraziste znaki.
Rozprzestrzenienie
Od śnieżnej Kanady po najdalej południową część Ameryki Południowej – skowronek jest powszechny na półkuli zachodniej. Te z północy zimują w Meksyku. Tylko jeden gatunek występuje poza Amerykami – skowronek zimowy (Troglodytes troglodytes), spotykany też w Europie, Azji i Afryce.
Legowisko
Samiec zajmuje terytorium lęgowe i wybiera kilka miejsc. Każda pękaczyna pasuje: puste doły dzięciołów, stare puszki, buty, pudełka w ogrodzie. Może przejąć terytoria innych ptaków, a nawet dziurawić ich jaja dziobem. Po zajmowaniu miejsc buduje w każdym gniazdo.
Przyciąganie partnerki
Samiec śpiewa, by przyciągnąć samicę. Ulubione stanowisko to ponad 23 m nad ziemią, a potrafi zaśpiewać 600 piosenek na godzinę. Samice przychodzą i inspektorują propozycje gniazd, wybierając partnera na podstawie wyboru miejsca.
Niewierność
Gdy samica złoży jaja, samiec szuka innych towarzyszek. Może latać nisko nad gniazdami innych skowronków, szukając samic zajętych przez inne samce. Śpiewa z wierzchołka drzewa, by przyciągnąć drugą samicę. Nie pomaga jednak w wychowaniu drugiego pokolenia – poświęca się w pełni pierwszemu gniazdu.