Igłoryl zebra, nazywany też błyszczącym igłorylem, jest blisko spokrewniony z konikami morskimi i wygląda podobnie. Zamiast wygiętego ciała, igłoryl ma proste, wąskie ciało. Są członkami rodziny Syngnathidae (jak koniki morskie) i klasyfikowane jako ryby. Wszystkie gatunki igłoryli mają naturalne maskowanie i przez to rzadko są widziane przez ludzi.
Siedlisko
Igłoryle zebry rodzimie są w zachodniej części Pacyfiku, w tym wodach wokół Wietnamu, Fidżi i Mikronezji. Znajduje się w rafach koralowych, lagunach lub obszarach z gęstą roślinnością podwodną, takimi jak łąki morskie trawy. Wszędzie, gdzie występują, drzemą nieruchomo w wodzie wśród roślinności lub koralów, by uniknąć wykrycia.
Wygląd
Jak sugeruje nazwa, igłoryl zebra ma długie, walcowate ciało z poziomym wzorem pasm. Igłoryle zebry są zazwyczaj małe, mierzą około 7,5 cm (3 cale) długości. Choć są sklasyfikowane jako ryby, igłoryle nie mają łusk. Mają jednak małe płetwy grzbietowe i piersiowe jak wiele innych gatunków ryb.
Dieta
Igłoryle zebry wykorzystują swoje długie, walcowate pyszczki do ssania wody i filtrowania pokarmu, takiego jak małe krewetki, artemia, larwy owadów i młode peściówki.
Nawyki
Oprócz naturalnego maskowania, igłoryle zebry rzadko są widziane, bo często leżą nieruchomo wśród morszczyn i innej roślinności podwodnej. Są najbardziej aktywne w nocy, zazwyczaj chowając się w dzień, by uniknąć drapieżników. Igłoryle zebry ogólnie płyną do góry brzuchem, szukając pokarmu.
Rozmnażanie
To samiec igłoryla nosi jajka na spodzie swojego ogona. Podobnie jak koniki morskie, samice igłoryli zebry zładają jajka na skórze samca. Samiec następnie nawadnia jajka i trzyma je na swoim ciele, aż wyklują.