Wstęp
Nowa Encyklopedia Gruzji: różnorodne siedliska pozwalają na legowanie do 110 gatunków na południu, 130 na północy. Spośród wyginionych: gołębie wędrowne (Ectopistes migratorius), papugi karolińskie (Conuropsis carolinensis), dzięcioły kościoskrzelne (Campephilus principalis), świerszcze Bachmana (Vermivora bachmanii).
Papuga karolińska
Zagrożona w XIX w., wyginęła 1920 r. Jedyny papuga rodem z kontynentalnej Ameryki Północnej. Główne kolory: zielony, żółty, pomarańczowy. Siedlisko: lasy i skraje lasów. Dieta: nasiona, owoce (jabłka, kukurydza). Uchylone jako groźne dla upraw – polowane przez farmerów. Poszukiwana za jaskrawymi piórami.
Gołębie wędrowne
Wyginęła 1914 r., choć niekiedy najliczniejszy ptak świata. Wędrówki wiosną i jesienią w poszukiwaniu miejsc legowych. Mała głowa/szyja, długi ogon, spiczaste skrzydła. Potężne mięśnie piersi – długie loty. Kolory: błękitnoszare, czarne, różowe, zielone, fioletowe.
Dzięcioł kościoskrzely
Największy dzięcioł USA, jeden z największych worldwide. Oficjalnie wyginiony, ale doniesienia o widokach do 2004 r. Spadek w XIX w. Kolory: biały i czerwony. Oprócz Gruzji: inne stany południowo-wschodnie, aż do Illinois. Siedlisko: lasy twarde liściaste. Dieta: owady, nasiona, owoce.
Świerszcz Bachmana
Rzadki śpiewak rodem z USA. Przed upadkiem: nizinne lasy z stojącymi wodami. Szybki spadek koniec XIX w. – niszczenie siedliska. Ostatni potwierdzony widok 1988 r. Jeden z najmniejszych świerszczy. Kolory: zielony, żółty. Legowanie wiosną: marzec-czerwiec.