Wstęp
W USA dwa gatunki orłów: orzeł złoty i orzeł łysy. Orzeł złoty tylko w zachodniej połowie USA, orzeł łysy – cały kraj. W Michigan letem populacja orła łysego skupiona na Pólnocy (Upper Peninsula) i północnej części Dolnego Pólnocy. Zimą przesuwają się na południe (unikanie zaledzionych jezior) – obecni w każdym hrabstwie stanu.
Identyfikacja
Orzeł łysy – największy ptak drapieżny w Michigan. Dorosły: charakterystyczna biała głowa i ogon, brązowe pióra ciała, zakrzywiony żółty dziób. Niemature: brązowe, kilka białych plam pod skrzydłami/ogonem. Samice większe: 86–109 cm, samce 76–89 cm. Rozpiętość skrzydeł do 2,4 m.
Siedlisko
Preferuje okolice wód. Latem: lasy przy dużych zbiornikach – łatwe polowanie na ryby, opieka nad gniazdem. Wybrzeża jezior Michigan, Huron, Superior i większe jeziora wnętrza – popularne miejsca legowe. Zimą: południe, wybrzeże jezior Michigan, Erie i duże niezalegnięte rzeki/jeziora na Dolnym Pólnocy.
Dieta
Główna pokarm: ryby. Potężni łowcy – doskonały wzrok lokalizuje ryby z góry, nurkują, łapią potężnymi pazurami. Opportunistyczni – kradną ofiary innym drapieżnym (np. pandionom). Zimą, gdy wody zaledzione – polują na małe ssaki i ptaki wodne.
Rozmnażanie
Dojrzałość płciowa 4–5 lat. Wybierają partnera na życie. Sezon w Michigan: połowa lutego – połowa marca (powrót na terytorium). Występy towarzyskie: lot wysoko, zanurzanie, zapięcie pazurami, swobodny spadek do ostatniej chwili. Samica 1–4 białe jaja, obaj dazują 7 tygodni. Po wykluciu obaj karmią. Pisklęta uczą się latać i opuszczają gniazdo po ok. 3 mies., rodzice karmią do zimy, gdy odlatują na zimowe miejsca polowania.