Naturalne siedliska Waszyngtonu goszczą wiele gatunków ptaków, w tym kilka odmian kolibri. Zarejestrowano 8 gatunków. Cztery z nich – kolibr rubyjezyka, Costa, Allena i szerokooki – zaobserwowano tylko raz lub dwa razy. Pozostałe cztery gatunki są częste, a nawet przebywają w stanie przez część roku.
Kolibr czarnobrody (Black-chinned Hummingbird)
Występuje na wschodniej połowie stanu w sezonie lęgowym latem. Dorasta do 8,9 cm długości, rozpiętość skrzydeł ponad 10 cm. Ma zielone pierze z białym dołem. Samce mają czarne oznaki na podbródku z fioletowym paskiem poniżej. Gatunek wysoce adaptacyjny – spotyka się go w ogrodach, terenach wiejskich i dzikiej przyrodzie.
Kolibr Anny (Anna's Hummingbird)
Najczęstszy w zachodnim Waszyngtonie, obecny całorocznie. Średniej wielkości, do ok. 10 cm długości, rozpiętość prawie 12,5 cm. Ma brązowozielony grzbiet i szarowy dołek. Samce mają charakterystyczną, jaskrawoczerwoną głowę i gardło, samice są zielone w tych obszarach. Kiedyś lęgowały tylko w Kalifornii, ale posadzenie roślin egzotycznych na północy rozszerzyło zasięg.
Kolibr kaliope (Calliope Hummingbird)
Najmniejszy ptak Ameryki Północnej. Tylko 8,9 cm długości, rozpiętość 10 cm. Stan należy do zasięgu letniego, obejmującego Oregona, Kalifornię i inne stany północno-zachodnie. Zimą w Meksyku i Ameryce Środkowej. Zielony grzbiet, bufonoszarzy dołek. Samce mają różowe paski na gardle, samice nie.
Kolibr rudy (Rufous Hummingbird)
Kolejny gość letni Waszyngtonu. Mały, szczupły gatunek: 8,9 cm długości, rozpiętość prawie 11,5 cm. Samce rudobrunatni z wyjątkiem białej piersi i zielonych skrzydeł. Samice: zielony grzbiet, rudobrunatny dołek. Migracja tego ptaka jest najdłuższa w skali rozmiaru ciała: z północnego Meksyku do Alaski – ok. 6270 km, co to ok. 78,5 mln długości ciała.