Kokadile to popularne ptaki domowe. Są łatwe w hodowli, tanie i łagodne. Dzikie kokadile pochodzą z Australii, ale ptaki domowe wywodzą się z hodowli w niewoli przez wiele pokoleń. Łatwo się rozmnażają, a hodowcy wyhodowali wiele odmian kolorystycznych odróżniających się od dzickiego kolorytu: szarego ciała, żółtych policzków z pomarańczową plamą i białych plam na skrzydłach.
Kolorystyka zależna od płci
W standardowym, dzickim ubarwieniu można rozróżnić płeć po ilości żółci na policzkach. Samce mają większą żółtą plamę. Ptaki tej cechy nie rozwiązują do ok. 6–8 miesięcy życia. Ptak z mniejszą żółcią na policzkach to albo samica, albo ptak młody.
Odmiany kolorystyczne
Hodowcy klasyfikują kokadile według koloru i wzoru. Są ptaki pozbawione wszyskich ciemnych pigmentów – lutino i albino, oraz te, które brakuje pigmentów tylko w niektórych miejscach – pieds (płamate). Idealnie pieds powinny mieć symetryczny wzór i ok. 25% ciemnych piór. Perły (Pearls) mają pióra z ząbkowanym efektem. Tylko samice zachowują ten wzór w dorosłości.
Kolor ciała
Niektóre odmiany klasyfikuje się według koloru ciała: cynamon (cinnamon), fallow, recesywne srebrne (recessive silver), emerald, piwniczny (pewter). Pewter to najnowsza odmiana. Emerald nie są zielone – to niemożliwe u kokadil. Efekt powstaje z nakładania szarych piór na żółte. Niektóre ptaki mają czerwone oczy (fallow, recessive silver). Cynamony mają przy urodzeniu oczy w kolorze śliwki, które z czasem ściemniają.
Kolor twarzy
Kolor i wzór na twarzy określa niektóre typy: dominująca żółta policzka (dominant yellow cheek), biała twarz (whiteface), pastelowa twarz (pastelface), kremowa twarz (creamface), złota policzka (goldcheek). Dominująca żółta policzka ma żółtą zamiast pomarańczową plamę. Inne odmiany mają mniej żółtego pigmentu barwiącego policzki typu dziczego, dając bladszy wygląd twarzy. Te ptaki mają ciemniejsze pierze na ciele, kontrastujące z twarzami i białymi plamami na skrzydłach.