Hodowcy, po ponad 5000 latach domestykacji kur, stworzyli ponad 50 ras. Wiele ras występuje w dwóch formach: standardowej (dużej) i karczońskiej (miniaturowej). Każda rasa kur została stworzenia dla głównego celu – lęgowego, mięsnego, walkowego lub ozdobnego – choć wiele ras dzisiaj pełni funkcje wielocelowe.
Kury lęgowe (Layer Chickens)
Rasy stworzone dla wyjątkowych zdolności lęgowych, często znoszą jaja. Autorzy „Kompletnej Encyklopedii Kur” raportują, że rasy lęgowe są lekkie i dobre lataczki, obojętne i zaskakująco nie „klockowe” (broody). Klockość to cecha siedzenia na jajach i rzadkiego wstawania – wyhodowano ją z kur lęgowych, by ułatwić zbieranie jaj. Do ras lęgowych należą: anaconda, araucana, barnevelder, brakel, leghorn.
Kury mięsne (Table Chickens)
Kury mięsne (table chickens) są przeznaczone na stół. Kurczak tej kategorii jest duży z dobrze rozwiniętą piersią. Rosną szybko, mają trudności z lataniem z powodu rozmiaru. Są spokojne i łagodne. Rasy mięsne: dorking, faverolles, Houdan, Sussex, Jersey Giant.
Kury walkowe (Game Chickens)
Rasy pierwotnie stworzone do walk. Ten starożytny sport mógł być pierwotnym celem domestykacji wszystkich kur, wg autorów encyklopedii. To wysokie, mięsiste i pewne siebie kury; właściciele muszą trzymać je oddzielnie od reszty stada, bo będą walczyć. Rasy walkowe: aseel, cornish, nowoangielski fawor walkowy (modern English game fowl), shamo.
Kury ozdobne (Ornamental Chickens)
Najbardziej uderzające rasy kur, hodowane nie dla celów użytecznych (lęganie, mięso), ale wyłącznie dla wyglądu – co czyni je najbardziej zróżnicowaną grupą. Rasa Silkies (jedwabista) ma rozszczepione pióra, dające jedwabisty wygląd. Cochin wygląda jak duża kula piór. Holenderska kura czubata ma kulę piór na głowie. Kura gołoszcza (naked neck, turken) zmusza do drugiego spojrzenia – nie ma piór od twarzy do dolnej szyi. Mimo mniej atrakcyjnego wyglądu, kury gołoszcze robią świetnych pupili, wg Sue Weaver („Kury: hodowla małego stada dla przyjemności i zysku”).