Leniwie żyją w koronach lasów wieczniezielonych i górskich w Honduras, Panamie, Kolumbii, Argentynie i Amazonii.według Cuco Tipo (Costa Rica) „badania wskazują, że żerują na >96 gatunkach drzew”, ale Cecropia to główne pożywienie. Niektórze zostają w tym samym drzewie latami. Najwolniejsze ssaki, rzadko opuszczają bezpieczeństwo drzew.
Drzewo Cecropia
Najczęściej widziane w Cecropii – rosną w otwartych miejscach: polany, brzegy rzek, drogi. Krewniak morwowa, w niższej koronie lasu. Małe, rozkrzewione, szybko rosnące. Liście: medycyna (astma, choroby dróg oddechowych, cukrzyca, rany, złamania, nerki, nadciśnienie, Parkinson, ból poporodowy). Choć leniwie jedzą różne drzewa, Cecropia to jedyny gatunek konsekwentnie obserwowany jako siedlisko.
Wygląd
Gęste, długie, szorstkie włosy: brązowe z zielonkawym odcieniem (glony – kamuflaż w koronie). Mała płaska głowa, miniaturowe uszy, krótki pysk, duże oczy, długie nogi, prawie brak ogona, długie zakrzywione pazury. >900 chrząszczy i roztoczy w futrze – zależne od leniwa.
Zachowanie
Samice: grupy, samce: schetni, samotni. Nocne. Wiszą do góry nogami (długie pazury/ramiona). Jedzą, śpią, parzą się, rodzą w zawisie. Zstępują co 4–8 dni – odchodzą u podstawy. Doskonałe pływaki – sezon deszczowy do szukania jedzenia i zmiany drzewa.
Dieta
Liście, pąki, gałązki, owoce, jagody, kwiaty, sporadycznie małe zwierzęta/owady. Liście z do 30 gatunków drzew. Preferencja = nauczona przez matkę. Niska temperatura ciała i wolny metabolizm – minimalne jedzenie/woda. Trawienie do miesiąca w żołądku.
Zagrożenia
Jeden gatunek zagrożony, reszta stabilna ale spadająca. Zagrożenia: niszczenie siedlisk, polowanie (futro, mięso, pazury). Dezlasowanie + wolny ruch = ofiary samochodów.