Paprocznik (budgerigar) to mała papuga, w Polsce znana jako „włóczykij”. W hodowli od 1850 r., najpopularniejsza papuga domowa. Dzikie populacje migrują po Australii.
Siedlisko
Australia: pustynie, krzakowiska, łąki, suche lasy. W USA (np. Florida) występują uciekinierzy z hodowli. Adaptacje: miesiąc bez picia, brak rozrodu w suszy.
Stada
Żyją w stadatach (tzw. „chatters”). Przy dobrych warunkach (dużo jedzenia, samice) stada liczą 5–10 tys. osobników. Ruch stada zależy od dostępności pożywienia i wody. Konkurencja o jedzenie, wodę, partnera, dołki gniazdowe. Stada wytrzymują słoną wodę, niedobory, skoki temperatury, wielu drapieżników – ptaki są silne, adaptacyjne, inteligentne.
Dystans
Do 400 km dziennie w poszukiwaniu wody i pożywienia. Wyczuwają burze deszczowe z 60 km. Migrują na ogromne odległości.
Kierunek
W przeciwieństwie do ptaków Ameryk, paproczniki w Australii migrują północ–południe: wiosną na południe, latem tam zostają, jesienią na północ, zimą na północy. Wzorzec ten pozwala im wykorzystywać sezonną suchość i deszcze wnętrza kontynentu. Lokalizacja i liczebność stad zmienia się rocznie.