Wiele cech pozwala identyfikować ptaki – najbardziej powszechna: śpiew. Ptaki używają śpiewów i wołań do komunikacji, nawigacji w słabym świetle i na dalekich dystansach. Istnieje różnica między śpiewem a wołaniem – przy uważnym słuchaniu można rozpoznać wiele gatunków po dźwiękach.
Śpiewy ptaków (Bird Songs)
W porównaniu do wołań – bardziej muzyczne, złożone. Prawie wyłącznie samce. Uczą się młode, słuchając innych samców. Śpiew kluczowy w parzeniu – samica wybiera partnera po śpiewie. Wielkie gatunki śpiewają rano i późnym popołudniem, inne cały dzień. Niektóre mają wiele śpiewów do różnych celów: parowanie, obrona terytorium.
Wołania ptaków (Bird Calls)
Mniej muzyczne. Zazwyczaj seria krótkich nut. Komunikacja. Konkretne wołania: ostrzeżenie, agresja, identyfikacja, głód, stawianie, źródło pożywienia.
Typy
Rozróżnienie: liczba nut. Dźwięki/śpiewy: 1 nuta, 2 nuty, 3+ nuty. Rodzaje: czyste gwizdy, surowość, niskie tony, powtarzające się nuty, kwakanie, piszczenie. Mogą powtarzać się w seriach, zmieniać tonację, być złożone. Identyfikacja cech dźwięku zawęża pole gatunków.
Identyfikacja
Krok 1: liczba nut. 1 nuta: tryly, huki, cwierki, huki (sowy). 2 nuty – jakość/tonacja. 3+ nut – złożone: kwaki, winnienie, gwizdy.
Uwagi
Można kategoryzować po wysokości tonu / naturze dźwięku. Po zawężeniu po liczbie nut – doprecyzowanie typem dźwięku. Np. czyste gwizdy, surowo niemuzyczne, niskie tony – typowe 1-nutowe. Wielonutowe: surowo niemuzyczne, niskie, krótkotrwałe, powtarzające się jak śpiew, czyste gwizdy – zależnie od gatunku. Dalsze doprecyzowanie ułatwia identyfikację.