Jesień to sezon szumienia liści, letnich wiatrów zamienionych na chłodne, chrupiące powietrze i charakterystyczny gęsi kanadyjskich. Patrząc w górę, rozpoznasz znany układ stada lecącego w stronę cieplejszych regionów. Te ptaki podążają za instynktownym wzorcem opuszczania swoich siedlisk jesienią i powrotu wiosną.
Wzorce migracji
Gęsi kanadyjskie utrzymują gniazda w Kanadzie oraz w północnych regionach Stanów Zjednoczonych przez całe lato. Gdy jeziora i rzeki zaczynają zamierać, a pożywienie staje się niedostępne, gęsi zgromadzają się w stada od 30 do 100 ptaków, by rozpocząć migrację w stronę cieplejszych miejsc. Jesienna migracja zachodzi we wrześniu lub październiku. Ptaki podążają tymi samymi korytarzami lotowymi – nazywanymi "flyways" – co jesień i wiosnę, by dotrzeć do miejsc zimowania w południowych Stanach Zjednoczonych i północnym Meksyku. Trasy te biegą wzdłuż linii brzegowych, rzek i pasm górskich.
Formacja lotu
Gęsi kanadyjskie latają w formacji litery V, ponieważ jest ona zarówno aerodynamiczna, jak i energooszczędna. Każdy ptak w szeregu leci nieco wyżej od tego przed nim, działając jak przerwiew i zmniejszając opór powietrza. Taki układ ułatwia komunikację w stadzie i pozwala ptakom trzymać się razem. Zmieniają się w prowadzeniu formacji, cofając się na koniec, gdy się zmęczą.
Przygotowanie do migracji
Dieta gęsi kanadyjskiej składa się z korzeni, pędów, łodyg, nasion i liści roślin. Żerują też trawami, cyperkami, ziarnem, cebulkami, jagodami, owadami, mięczakami, ślimakami, kryniczkami i rakami. Podczas migracji siadają na polach po zbiorach, by pasść ziarno. Przed wylotem gęsi jedzą więcej niż zazwyczaj, by zbudować zapasy tłuszczu i składników odżywczych niezbędnych do podróży.
Migracja wiosenna
Wiosenny powrót rozpoczyna się w końcu stycznia, lutego i marca. Ptaki podążają za recedującą linią śniegu w stronę swoich miejsc gniazdowania na północy. Wzdłuż trasy lądują w ustalonych miejscach, by odpocząć i zjeść. Gęsi kanadyjskie wracają do tych samych obszarów gniazdowania co roku. Preferowane siedliska to tereny blisko wód – jezior, rzek, zatoczek, bagien i zbiorników retencyjnych. Gniazdują w odizolowanych miejscach, gdzie otwarta przestrzeń pozwala im dostrzegać nadchodzących drapieżników.
Prędkość i dystans
Gęsi kanadyjskie przebywają w migracji od 3200 do 4800 km, a przy idealnych warunkach pogodowych mogą przelatać 2400 km w ciągu 24 godzin. Zazwyczaj poruszają się z prędkością 64 km/h, ale z dobrym wiatrem mogą osiągnąć 112 km/h. Latają na wysokościach od 600 do 2700 metrów.
Zmiany w populacji
Liczba gęsi migrujących do Stanów Zjednoczonych maleje z powodu utraty siedlisk, zmian klimatu i praktyk rolniczych. Niektóre gęsi migrują na krótsze dystanse. Inne stają się gęsiami rezydentnymi – nie migrują wcale. Gęsi rezydentne żyją często w parkach miejskich, osiedlach podmiejskich i na polach golfowych.